Γράφει ο Αναστ. Ι. Τριπολίτης, Ιατρός-Αγγειοχειρουργός
Ευρισκόμεθα στα μέσα του Ιούλη (17/7/2025) και η θερμοκρασία είναι στο φόρτε της (37°-38°) σε σημείο που αυτοί που κυκλοφορούν πρέπει να έχουν σοβαρούς λόγους!… Πέμπτη λοιπόν σήμερα, ημέρα που αφιερώνω στο «Δρομοκαΐτειο» (συνήθως τις Πέμπτες συνεδριάζομε ως Δ.Σ.). Ευρισκόμενος λοιπόν στο γραφείο του νυν Προέδρου του Δ.Σ. και κουβεντιάζοντας για διάφορα τρέχοντα θέματα του νοσοκομείου (είναι πρωί σχετικώς, γύρω στις 10 π.μ. και το Δ.Σ. συνεδριάζει μετά τη 1 το
μεσημέρι), παρουσιάζεται ξαφνικά (βρίσκοντας την πόρτα του γραφείου ορθάνοιχτη) ένας κύριος με μάλλον ευγενική φυσιογνωμία και ηλικίας άνω των 60 ετών. Αφού χαιρέτησε, ρώτησε αν μπορεί να διατυπώσει το αίτημά του. Ο κ. Πρόεδρος λοιπόν (Αντώνιος Χλωρός) τον ρώτησε από
πού έρχεται, και ο κ.(;) απάντησε ότι έρχεται από μια απόσταση γύρω στα 40 χιλιόμετρα! Ο κ. Πρόεδρος απήντησε ότι μετά από τέτοια ταλαιπωρία ασφαλώς και μπορεί να μας πει την ιστορία του!…
Ο κ. τάδε (έχομε βέβαια τα στοιχεία του, μας συνεστήθη), συνταξιούχος αστυφύλαξ, μας είπε ότι θέλει να του επιστραφεί ο σκύλος του, ο οποίος βρίσκεται μαζί με 2-3(;) άλλους σκύλους υπό την
προστασία μιας συναδέλφου σε κάποιο χώρο του «Δρομοκαϊτείου», όπου και φιλοξενείται «ανθρώπινα» (σκυλίσια, δηλαδή). Η συνάδελφος, η οποία εκλήθη να… λογοδοτήσει (να δώσει εξηγήσεις δηλαδή), ανέφερε ότι βρήκε το σκύλο εγκαταλελειμμένο και ο σκύλος δεν θέλει ούτε να αντικρύσει τον κ. τάδε!… (έχουν προηγούμενα;). Αντιδρά όταν τον δει και γαυγίζει άσχημα!…
Επειδή δεν γνωρίζω τι έγινε στο τέλος, σας υπόσχομαι να σας ενημερώσω αν στο μέλλον υποπέσει κάτι στην αντίληψή μου!…
Εγώ τι να πω; Στο χωριό μου λένε: «Εδώ καράβια πνίγονται, κλπ. κλπ.». Πολλές εκδοχές, δεν συνεχίζω!…
Με εκτίμηση,
Αναστ. Ι. Τριπολίτης
Ιατρός-
Αγγειοχειρουργός
